| | | |
 Uploading ....
Daghan-daghan na pud ang nangutana namo kung gi-unsa namo pag-anhi sa New Zealand. Majority
of them would say: "Nurse ka?" or "Nurse imong asawa?" Hehehe... kaluoy
pud sa mga engineers or architects and other professions; nurse nalang
gyud ang nahibaw-an nga maka-larga ug laing nasud -- maka-abroad.
Anyway, so here it is...
Originally,
Singapore gyud unta mi padung. Naka-decide mi sometime June or July
2006 nga mo-abroad nalang gyud. The first thing I did was to update our
website (http://www.hariknetwork.com/~daberill) with some information
about some countries nga possible namo ma-adto-an. We thought nga murag
lisud man sudlon ang US unya murag nindot pud adtoon ang Europe, so mao
nagsugod ko ug collect ug information about Europe, then UK, then
Finland. Somewhere along the way, naka-dungog mi nga sayon ra daw ang
New Zealand, so then about NZ na pud.
After gathering some
information about immigration, people, economy, cost of living,
climate, etc... nangita na dayun ko ug company na pud. Take note, sa
internet ra ko nangita ug information most of the time. Kanumdom nuon
ko adtong commercial sa TV that goes something like this...
protege: "I've travelled mountains and seas... I've searched high and low in order to learn."
master: "Learn what, my son?"
protege: "Everything!"
master: "My son, everything is on the net!"
Moving
on... kasagaran sa mga dagko nga company naa gyuy website. Sa akong
field, it's very easy to find them, like IBM, HP, Sony, Google, and the
like. All you have to do is adto-a ang website then pangita ug link or
section nga ginganlan ug "careers" or "jobs", kay gi-pang-post ra na
nila sa ilang website ang mga vacant positions. Submit dayun ko ug
resume here and there. Basta kay ang akong resume, bisan asa nalang
na-abot. Sign-up sad ko sa http://www.monster.co.uk/ ug sa hotjobs.yahoo.com/. Wala na gani ko nakanumdom kung asa ko naka-paag sa akong gi-workan karon.
So
mao to... then mga middle man tingali to sa August, 2006, gi-interview
ko sa Qualcomm (http://www.qualcomm.com/) (phone interview) for a
position sa Cambridge, UK. Murag twice man tingali ko adto gi-tawagan
but then it so happened nga ang HR person nga naka-asign sa akong case,
ni-resign unya wala tingali natarung ug turn-over, wala na ko
nakadungog nila eversince. During this time sad, gi-contact sad ko sa
Tait Electronics (akong gi-workan karon) unya murag hayag-hayag na so
wala nalang ko ni-contact sa Qualcomm balik.
Then,
gusto sa Tait nga ma-interview ko personally (final interview) so mao
nga apply dayun ko visitor's visa. Naa may NZ embassy sa Quezon City so
didto ra ko nagprocess; BUT wala ko ni-larga ug Manila ha, mail ra
tanan and cge lang tawag sa phone para sa mga questions or follow-ups.
Mas maayo kay sa sa US nga mo-adto gyud ka personally sa embassy para
ma-interview.
Ang visitor's visa kay FREE, so wala kay gasto
except sa pag-mail sa mga documents and long-distance nga mga tawag.
Ang mga documents nga kailangan kay passport, police clearance,
transcript of records, resume ug invitation letter. Ang invitation
letter kay gi-fax ra sa Tait dretso sa embassy.
[weeks] later,
larga na ko padung NZ for the first time. Gitagaan ko sa embassy ug
30-day visitor visa pero 1 week ra ko mag-stay sa Christchurch; ang
company man ang gabayad sa tanan expenses. Ang flight kay Cebu-HongKong
(1.5 hours), HongKong-Auckland (11 hours) then Auckland-Christchurch
(1.5 hours). Phew! Layo-layo pud uy!
Saturday ko naabot then
interview ko pag-Monday. Then another pag Tuesday. Libre unta ko pag
Wednesday but ila ko gipa-adto sa office (of course hatud-kuha ko sa
usa sa mga staff nila) kay gidawat na ko nila! (That was quick!
Hehehe...) So gitagaan ko ug contract but dili pa ko pwede mo-sign kay
dapat naa pay pila ka days after (balaud man nila diri nga dili same
day dapat mo-sign ang employee para daw naa gyud enough time to think
about it or consult somebody; lawyer ba ron, if you like). So ako
nalang gidala ang contract and we agreed nga akong ibalik within 2
weeks. Gikan sa office, mga lunch time na to, laag dayun ko sa city
center. Naa koy map, cellphone ug gamay nga kwarta so payts ra!
(Nag-bus lang ko.)
Pila may estorya, na-uli na ko sa Cebu. So after a few days, gi-signan dayun nako ang contract, gi-send nako ang one copy
pabalik sa company via Fedex. Mga 1 week later, nadawat nila so then
gitawagan ko sa phone sa Project manager para next step na: working
visa, travel arrangements and relocation. Silay bayad sa plite ug
shipping (kung naa mi mga gamit nga ipa-ship), sila puy nag-arrange sa
tickets; gipangitaan pud mi nila ug balay mapuy-an inig abot namo
(they've paid the 3 weeks nga abang); plus provide-dan pud mi ug rental
car for 2 weeks (all paid by them). Ang sa among part, kami bayad sa
medical check-up (requirement para sa visa), visa (9600 pesos ako, 6600 pesos kang Mic-Mic); kami pud mo-process sa working visa namo nga application (of course, mo-support lang sila kung unsay kailangan sa embassy from the company).
Everything
went well and our visas arrived a week after mi nag-apply. Dali ra gyud
ang visa kung honest lang gyud ka, walay mga documents nga inimbento,
complete lang ang requirements, etc. So then ni-contact dayun ko sa
company para ma-arrange among travel. Pila may estorya, nana mi tickets
(eTicket lang) and we're ready to go to pick them up para maka-larga na
mi. Among schedule kay December 9, 2006.
Mga less than one week before sa among scheduled departure, ni adto mi
sa Cathay Pacific office, dinha sa may Ayala para ma-pick-up ang mga
tickets. Naunsa ba nga dili man nila ihatag ang tickets kay gipangitaan
man ko ug OEC (Overseas Employment Certificate). Whaaaattt???? Humana
biya mi nag-despidida ha!!! Ayaw mo pag-ing-ana!!! Heheheh...anyway, as
usual, just like any other common tao sa Pinas, wala koy nahimo. I have
to go to POEA and OWWA para ma-meet nako ang mga requirements sa usa ka OFW. Gi-pa-postpone pud nako ang among flight, gipa-change nako ang tickets kay dili man madala ang tanang POEA/OWWA non-sense in just a few days.
So, para sa mga buot mag-trabaho sa laing nasud, labi na gyud ang mga
dili mag-agi ug "agency", nga gitawag sa POEA ug "name-hire" (name-hire??? ...so you can tell how they're really making things so difficult!), after
mo magkasinabot sa imong employer, kailangan naa kay copy sa employment
contract, then after makuha ang working visa, mo-hapit pa mo ug POEA ug
OWWA para matulis ug madugay mo gamay. Ayaw lang mo kahibong sa aura sa
office nila ha; basta kay take note, gagmay tawn ni sila ug sweldo,
daghan trabaho unya medyo dili na mga bata ug edad. And just like any
other Phil. government offices, walay ka-amor-amor ang ilang pag-tagad
sa mga customers; so relax lang, unsaon slaves ra man pud na sila sa "system" nato. (As if naay system bah... heheheh)
Ang akong offer of employment kay permanent. Nag-working visa lang ko
kay mas dali man unya accredited man ang akong employer sa immigration
sa NZ so mas dali pa gyud. Ang plano gyud kay mag-permanent resident mi
sa NZ or better yet mag-citizen. Ngano dili man i-optional nang mga sa
POEA/OWWA nga gitawag nila ug "services" daw -- Pag-IBIG, OFW ID,
PhilHealth/Medicare, OWWA membership -- unsa man na???? magamit na
nako???? What if dili lang diay ko diay kay inig work nako sa NZ, naa
pud nang health and medical insurance, retirement plans, tax, etc.
Anyway... cge nalang, nana man mi diri fine, whatever! Motabang nalang
mi sa mga nagsunod namo aron dili masayang ang inyong despidida party
kay dili pa diay mo maka-larga maski nana moy ticket.
So then Dec. 27 na gyud tawn mi naka-larga. Cebu - HongKong - Auckland - Christchurch.
|
|
|
| | | |
|
-kuya
Christopher Kent Allanic